Endri Prifti

Ti Bere Faj

  

Nen keto deget e mia
Ku ti gdhije netet
Me vajzen tende
Perdhe i shtrija fletet Mos ju shihte asnjeri
Lule thurur bukur
Mbi cdo fjale qe u tha
Buze skuqur puthur Ne dasmen tuaj s'erdha dot
ku shkuleshin gjith ato rrenje
ne vendin tim dergova kokrrat
qe te kenaqeshit te tere Por mora vesh era me tha
qe pas nje viti ju u ndate
si bore prilli me ra ky lajm
ne syth i futa lulet prape Ti shkele rende permbi te
qe ish e paster si kristali
per syte dete te nje tjetre
ti bere faj, ti bere faj! Ti bere faj, ta them une
Ta thone floket e saj
Ta thone buzet qe puthje
Ti bere faj Je me faj ta them une
E thone dhe keto sythe
Je me faj, ta thone zogjte
Me mijera cicerima Beso ne faj qe dhe ti
Gishtin nen unaze
Dhe ne qofte rreth floriri
Per ty eshte vec nje perralle Por mora vesh era me tha
qe pas nje viti ju u ndate
si bore prilli me ra ku lajm
ne syth i futa lulet prape Ti shkele rende permbi te
qe ish e paster si kristal
per syte dete te nje tjetre
ti bere faj, ti bere faj! Ti bere faj... Gjethet rane, mbeta vetmuar
Iku ajo, fluturoi larg
Kerkoi cfare i kish munguar...
Dhe gjeti dashurine e saj
Ti bere faj, ti bere faj Dhe gjeti dashurine e saj
Ti bere faj...

Në bashkëpunim me:

Ju pëlqen teksti? Komentoni më poshtë: