Kastriot Tusha

Turkesha Gazmore

(Dritero Agolli) Dikur kam njohur nje Turkeshe
nga vendi i larget Adana
Me sy te zeze e vetull zeze
Me floket lyer me kena Ajo ne vesh me peshperiste
Si ferferima ne zabel
Po ferferima ish turqishte
Si varg divani"cok gjyzel" Cudira prane saj mendoja
Cudirat merrnin rrugen vrap
Kete turkeshe kur pushtoja
Une Anadollin , beja zap Nga buzet rridhte nje turqishte
Si rrjedhin rimat ne gazel
Turkesha kenget pershperiste
"Ah, aranut , gjyzel gjyzel"
2)
Turkesh e dashur , kjo qe ndodhi
Te kishte ndodhur atehere
Kur Krujen digjte Anadolli
C'do kishim bere moj e mjere? S'do mend qe koken Skenderbeu
Ma kishte prere si karpuz
"tani kur flake digjet dheu
Ti puth Turkeshen mor domuz? Dhe ti mbi trupin tim do bije
Do shaje Krisht e Muhamet
Mes kujes faqet do t'i cirrje
"Ah! Arnaut! medet medet Por gjer ketu s'do kisha rene
S'do kisha kohe per svda
Pusi diku do kisha zene
Atje mbi muret ne kala
3)
Kjo histori eshte e trilluar
Kur isha large ne Adana
Betohm, hic s'kam dashuruar
Ndonje turkeshe me kena! E ku ta lija nje lanete
Nje xhinde Shkodre, nje kaproll
Ajo me not do cante dete
Dhe do me gjente ne Anadoll! Po kjo s'do thote se si dua
Syzeskat turke si gazel
Kur cel si bahce, rrjedh si krua
Nga buzet verbi"Cok gjyzel"

Ju pëlqen teksti? Komentoni më poshtë: